جواب : در مورد مانده های قديمی حساب های دريافتنی و پرداختنی که سال ها تسويه نشده و مستندات آنها ناقص است ، قبل از بستن نهايی سال مالی بايد تعيين تکليف دقيق و مستند انجام شود ، زيرا اين اقلام مستقيما بر قابليت اتکای صورت های مالی اثر می گذارند . طبق استاندارد حسابداری شماره ۱، صورت های مالی بايد صادقانه و منصفانه وضعيت مالی را نشان دهند و وجود مانده های راکد بدون رسيدگی ، با اين اصل مغاير است . در مورد حساب های دريافتنی، ابتدا بايد تجزيه سنی مطالبات تهيه شود و سپس برای اشخاص بدهکار تاييديه اخذ گردد. اگر مطالبات مشکوک الوصول باشد، طبق استاندارد حسابداری شماره ۳، واحد تجاری مکلف به شناسايی ذخيره مطالبات مشکوک الوصول است. ثبت آن به صورت بدهکار هزينه مطالبات مشکوک الوصول و بستانکار ذخيره انجام می شود. حذف مستقيم مطالبات بدون طي مراحل قانونی و مستندات کافی، خلاف اصل احتياط است و معمولا موجب بند حسابرسی می شود. در صورت سوخت قطعی، بايد مستندات حقوقی مانند مکاتبات، اظهارنامه يا راي دادگاه موجود باشد . در مورد حساب های پرداختنی قديمی، اگر طلبکار قابل شناسايی نباشد يا مرور زمان گذشته باشد، موضوع نياز به بررسی حقوقی دارد. حذف بدهی بدون دليل می تواند موجب شناسايی درآمد غير عملیاتی شود که آثار مالياتی دارد. طبق ماده ۱۴۷ قانون ماليات های مستقيم، هرگونه درآمد شناسايی شده مشمول ماليات است مگر معافيت قانونی داشته باشد. بنابراين قبل از انتقال به درآمد سنواتی، بايد آثار مالياتی آن محاسبه شود . برای جلوگيری از ايراد حسابرس، تهيه صورتجلسه داخلی، گزارش رسيدگی، اخذ تاييديه ها و در صورت لزوم نظر مشاور حقوقی ضروری است. تسويه يا تعيين تکليف مستند قبل از صدور صورت های مالی نهايی، ريسک بند شرط يا بند عدم اظهار نظر را به حداقل می رساند .
دوره های آموزشی مرتبط با تعیین تکلیف مانده های قدیمی حساب های دریافتنی و پرداختنی قبل از بستن حساب ها