اولین و مهم ترین راهکار، استناد به اشتباه محاسباتی و شکلی در مامورین مالیاتی است. جایگذاری عین ماخذ پاییز در فصل زمستان بدون رسیدگی مستقل، مصداق اشتباه محاسباتی و تخلف از اصول رسیدگی صحیح است و مشمول ماده ۲۳۵ قانون مالیاتهای مستقیم می شود. طبق این ماده، هرگاه بعد از صدور برگ قطعی، اشتباه محاسباتی یا تسری غیرواقعی درآمد احراز شود، پرونده قابلیت طرح در هیات حل اختلاف مالیاتی بدوی به تقاضای مودی را دارد. بنابراین توصیه می شود درخواست رسمی و مکتوب با عنوان «درخواست رفع اشتباه محاسباتی طبق ماده ۲۳۵» ثبت شود و مستندات فصلی پاییز و زمستان به صورت تفکیک شده ضمیمه گردد.
راهکار دوم، استفاده از ماده ۲۵۱ مکرر قانون مالیاتهای مستقیم است. در صورتی که مالیات قطعی مغایر با واقع باشد و منجر به اجحاف شود، مودی می تواند با تنظیم لایحه مستدل و ارائه اسناد فروش، اظهارنامه و گزارشات فصلی، تقاضای رسیدگی مجدد از وزیر امور اقتصادی و دارایی نماید. این مسیر اگرچه زمانبر است، اما در پرونده هایی که اشتباه فاحش رخ داده، شانس اصلاح کماکان وجود دارد.
در خصوص جریمه کتمان بند ب، اگر اثبات شود اختلاف ایجاد شده ناشی از اشتباه رسیدگی بوده و نه کتمان واقعی، اساسا جریمه موضوعیت ندارد. در این حالت، در صورت اصلاح ماخذ، جریمه باید به تبع آن حذف شود. حتی در فرض عدم پذیرش اصلاح، درخواست بخشودگی جریمه طبق ماده ۱۹۱ صرفا به عنوان راهکار مکمل مطرح می شود نه جایگزین اصلاح.
جمع بندی اینکه توصیه می شود همزمان سه اقدام انجام شود: ثبت درخواست رفع اشتباه محاسباتی، آماده سازی پرونده برای ماده ۲۵۱ مکرر و به صورت موازی درخواست بخشودگی جریمه. تاکید صرف ممیز بر قطعی بودن، مانع استفاده از این حقوق قانونی نیست و پیگیری رسمی و مستند نقش تعیین کننده دارد.