لحاظ بدهی برای فروش نسیه

جواب : خیر، فروش نسیه برای فروشنده در سامانه مؤدیان بدهی محسوب نمی‌شود؛ بلکه در ماهیت حسابداری و مالیاتی، مطالبه (طلب) است. توضیح دقیق‌تر:

۱. ماهیت حسابداری:

در فروش نسیه، فروشنده کالا یا خدمت را تحویل می‌دهد ولی وجه آن بعداً دریافت می‌شود. در نتیجه در دفاتر فروشنده چنین ثبت می‌شود:

• بدهکار: حساب دریافتنی از مشتری (حساب بدهکاران تجاری)
• بستانکار: حساب فروش

بنابراین، برای فروشنده یک دارایی جاری (طلب از خریدار) ایجاد می‌شود، نه بدهی.

۲. در سامانه مؤدیان:

در سامانه مؤدیان (بر اساس قانون پایانه‌های فروشگاهی و سامانه مؤدیان مصوب ۱۳۹۸ و دستورالعمل‌های اجرایی آن)، صدور صورتحساب الکترونیکی برای فروش نسیه در زمان تحقق فروش (یعنی تحویل کالا/خدمت) الزامی است.

اما وضعیت پرداخت (نقدی، نسیه، یا اقساطی) فقط در فیلد مربوط به «نوع تسویه» درج می‌شود. این اطلاعات برای شناسایی زمان پرداخت است، نه برای ایجاد بدهی برای فروشنده.

۳. از نظر مالیاتی:

• مالیات و مالیات بر ارزش افزوده مربوط به فروش نسیه، همانند فروش نقدی در زمان صدور صورتحساب تعلق می‌گیرد، حتی اگر وجه هنوز دریافت نشده باشد.
• بنابراین، تعهد مالیاتی فروشنده ایجاد می‌شود (یعنی بدهی مالیاتی)، اما خودِ مبلغ فروش نسیه بدهی تجاری نیست؛ بلکه طلب از مشتری است.

۴. جمع‌بندی تحلیلی:

• برای فروشنده: طلب از خریدار (دارایی)
• برای خریدار: بدهی به فروشنده
• در سامانه مؤدیان: فقط وضعیت پرداخت درج می‌شود؛ مفهومی تحت عنوان “بدهی فروشنده بابت نسیه” وجود ندارد، بلکه تعهد مالیاتی به‌لحاظ فروش ایجاد می‌گردد.

نتیجه نهایی:

فروش نسیه برای فروشنده بدهی نیست؛ بلکه طلب از خریدار است و صرفاً ممکن است تعهد مالیاتی ایجاد کند، نه بدهی تجاری.

اما با این حال ممکن هست در کارپوشه سامانه مودیان برای فروشنده ، بدهی لحاظ شود ولی برای خریدار تا زمان تکمیل جدول پرداخت همچنان اعتبار ارزش افزوده لحاظ نشود...

دوره های آموزشی مرتبط با لحاظ بدهی برای فروش نسیه 

• آموزش سامانه مودیان