اما از طرف دیگر، در ارتباط بین دفاتر و سامانه مودیان باید هماهنگی جزئیات سند و صورتحساب الکترونیکی رعایت شود تا مغایرت سیستمی پیش نیاید. پس باید دو سطح تاریخ را از هم تفکیک کنیم:
تاریخ تحقق درآمد (مبنای حسابداری):
درآمد زمانی شناسایی میشود که خدمت یا کالا عملا تحویل شده یا صورت وضعیت قطعی شده است، حتی اگر ارسال آن به سامانه با تاخیر انجام شده باشد. بنابراین برای دفاتر، مجاز هستی که صورت وضعیت فروردین را با تاریخ ۳۱ فروردین، اردیبهشت را با ۳۱ اردیبهشت و خرداد را با ۳۱ خرداد در دفاتر ثبت کنی. این کار دقیقتر و مطابق استاندارد حسابداری شماره ۳ (درآمد عملیاتی) است و از نظر ذیحسابی و تطبیق دوره عملکرد هم درستتر است.
تاریخ ارسال به سامانه مودیان (مبنای گزارشدهی مالیاتی):
تاریخ ثبت در سامانه صرفا تاریخ ارسال و صدور صورتحساب الکترونیکی است. اگر صورت وضعیتها را دیرتر فرستادهای، از نظر سامانه در مرداد ماه گزارش شدهاند ولی تا زمانی که در محتوای فایل ارسال شده تاریخ صورت وضعیت همان تاریخ واقعی فروردین یا اردیبهشت درج شده باشد، مغایرت مؤثر محسوب نمیشود.
فقط در صورتی که در فایل سامانه هم تاریخ صدور صورتحساب ۱۸ مرداد درج شده باشد (نه تاریخ واقعی فروردین)، آن وقت اختلاف دوره شناسایی درآمد پیش میآید و باید در دفاتر نیز مطابق همان ۱۸ مرداد ثبت شود تا مغایرت عملکرد با سامانه ایجاد نشود.
جمعبندی:
اگر در سامانه تاریخ صورتحساب هر ماه مطابق همان ماه درج شده، دفاتر را هم به همان ترتیب تاریخی (۳۱ فروردین، ۳۱ اردیبهشت، ۳۱ خرداد) ثبت کن.
اما اگر همه صورتحسابها در سامانه با تاریخ ۱۸ مرداد صادر شدهاند، بهتر است دفاتر نیز به همان تاریخ ثبت شوند تا مغایرت سیستمی یا اخطار اختلاف تاریخ ایجاد نشود.
در عمل، توصیه حرفهای این است که در آینده صدور صورتحساب را همزمان با ماه تحقق انجام دهی تا تاریخ سامانه و دفاتر یکی باشد و در گزارش تفصیلی جدول ۱۱۵ سامانه تطبیق تاریخی، خطا ثبت نشود.