عدم پرداخت حق اولاد

جواب : عدم پرداخت مزایایی نظیر «حق اولاد» توسط کارفرمایان برای کارمندان واجد شرایط، یکی از موارد رایج در اختلافات روابط کار است که نیازمند تفکیک دقیق تعهدات از منظر سه رکن اصلی نظارتی در ایران — سازمان تأمین اجتماعی، سازمان امور مالیاتی و وزارت کار می‌باشد.

از منظر روابط کارگری و حقوق پرسنلی، پرداخت حق اولاد مطابق با ماده ۳۴ قانون کار، یک تکلیف اجباری برای کارفرمای واجد شرایط است. در صورت شکایت کارگر به اداره کار، شرکت محکوم به پرداخت کلیه معوقات یک‌سال گذشته خواهد بود. این مبلغ مستقیماً به کارگر تعلق دارد و اصلی‌ترین بدهی شرکت را تشکیل می‌دهد.

اما، در خصوص تعهدات جانبی (بیمه و مالیات)، رویه‌های قانونی داخلی راهگشا هستند.

نخست، حوزه بیمه اجتماعی: برخلاف برخی برداشت‌های اولیه، حق اولاد (کمک عائله‌مندی) بر اساس بخشنامه‌ های رسمی سازمان تأمین اجتماعی، جزء مزایای غیر مشمول کسر حق بیمه محسوب می‌شود. این بدان معناست که مبلغ حق اولاد، مبنای محاسبه سهم بیمه کارفرما (۲۳٪) و بیمه‌شده (۷٪) قرار نمی‌گیرد. در نتیجه، شرکت بابت عدم پرداخت حق اولاد، هیچ‌گونه بدهی بیمه‌ای به سازمان تأمین اجتماعی نخواهد داشت و نیازی به اصلاح لیست‌های بیمه گذشته از این منظر نیست.

دوم، حوزه مالیات بر حقوق: این معافیت با صراحت در ماده ۹۱ قانون مالیات‌های مستقیم نیز تأیید شده است. حق اولاد به عنوان یکی از کمک‌های رفاهی، از شمول مالیات بر درآمد حقوق مستثنی است. بنابراین، حتی در صورت پرداخت معوقه، شرکت هیچ تعهد مالیاتی جدیدی نخواهد داشت.

سخن آخر : بدهی شرکت ناشی از عدم پرداخت حق اولاد طی یک سال، صرفاً یک بدهی پرسنلی به کارگر است. این بدهی فاقد بار مالیاتی و بیمه‌ای جانبی است و پیگیری‌های قانونی آن محدود به مراجع حل اختلاف کار (اداره کار) خواهد بود. برای شفاف‌ سازی نهایی، شرکت موظف است فقط اصل مبالغ معوقه را به کارگر پرداخت نماید.

دوره های آموزشی مرتبط با عدم پرداخت حق اولاد

• آموزش حقوق و دستمزد