تسعیر بدهی ارزی پایان سال و پذیرش مالیاتی زیان

جواب : اگر در پایان سال مالی بدهی ارزی تسویه نشده دارید ، طبق استاندارد حسابداری شماره ۱۶ با عنوان تسعیر ارز، تمام اقلام پولی ارزی از جمله بدهی ها باید در تاریخ ترازنامه با نرخ ارز پایان دوره تسعیر شوند . این الزام مستقل از زمان تسویه واقعی است ، چون مبنای گزارشگری مالی تعهدی است نه نقدی . بنابراین صبر کردن تا زمان پرداخت صحیح نیست و اگر نرخ ارز افزایش یافته باشد ، باید زیان تسعیر در همان سال شناسایی شود و در سود و زیان اثر بگذارد . از منظر قانونی و مالیاتی ، مواد ۱۴۷ و ۱۴۸ قانون مالیات های مستقیم ملاک تشخیص هزینه قابل قبول هستند . هزینه زمانی پذیرفته می شود که واقعی ، مرتبط با فعالیت موسسه و مستند باشد . سازمان امور مالیاتی در رویه های اجرایی و بخشنامه های مرتبط از جمله ۵۰۴/۹۳/۲۰۰ اصل شناسایی سود و زیان تسعیر اقلام پولی ارزی را پذیرفته است ، اما با چند شرط مهم : اول اینکه بدهی ارزی باید واقعی و ناشی از عملیات تجاری باشد ؛ مثل قرارداد خرید خارجی ، ثبت سفارش ، اسناد حمل یا قرارداد ارزی معتبر. دوم اینکه نرخ مورد استفاده برای تسعیر قابل دفاع باشد ؛ مثلا نرخ رسمی اعلامی بانک مرکزی یا سامانه های مورد پذیرش. سوم اینکه بدهی صوری یا بین اشخاص وابسته بدون توجیه اقتصادی نباشد . در عمل بیشترین ریسک رد زمانی است که مستندات کامل ارائه نشود یا نرخ تسعیر غیرمتعارف باشد. همچنین اگر بدهی مربوط به دارایی در جریان تکمیل باشد ، ممکن است ممیز استدلال کند مابه التفاوت باید به بهای تمام شده دارایی منظور شود. جمع بندی اینکه از نظر حسابداری تسعیر پایان سال الزامی است و از نظر مالیاتی در صورت مستندسازی صحیح ، زیان آن قابل دفاع و اصولا قابل قبول است .

دوره های آموزشی مرتبط با تسعیر بدهی ارزی پایان سال و پذیرش مالیاتی زیان

• آموزش سامانه مودیان