کاهش ارزش موجودی های راکد و پذیرش مالیاتی

جواب : طبق استاندارد حسابداری شماره ۸ با عنوان موجودی مواد و کالا ، موجودی باید به اقل بهای تمام شده و خالص ارزش فروش گزارش شود . اگر در انبارگردانی پایان سال مشخص شود بخشی از کالاها راکد ، کند فروش ، آسیب دیده یا از رده خارج شده اند و خالص ارزش فروش آنها کمتر از بهای تمام شده است ، شرکت مکلف است کاهش ارزش را ثبت کند . این ثبت یک الزام حسابداری است و ارتباطی به تمایل مدیریت برای کاهش سود ندارد ؛ بلکه رعایت اصل احتیاط و ارائه تصویر واقعی از دارایی ها است . اما در حوزه مالیاتی موضوع حساس تر است . بر اساس مواد ۱۴۷ و ۱۴۸ قانون مالیات های مستقیم ، هزینه زمانی قابل قبول است که واقعی ، مرتبط با فعالیت و مستند باشد . سازمان امور مالیاتی معمولا کاهش ارزش موجودی را به صورت پیش فرض نمی پذیرد، زیرا معتقد است تا زمانی که کالا موجود است و امکان فروش دارد ، زیان قطعی تحقق نیافته است . بنابراین اگر کاهش ارزش صرفا بر اساس برآورد داخلی مدیریت و بدون پشتوانه مستند باشد ، احتمال رد آن در رسیدگی زیاد است . مواردی که معمولا منجر به رد می شود شامل نبود گزارش انبارگردانی مستند ، نداشتن مدارک کاهش قیمت بازار، امکان فروش کالا با قیمت عادی و نبود گزارش کارشناسی رسمی است . در مقابل ، اگر شرکت گزارش کارشناسی رسمی داد گستری یا کارشناس معتبر داشته باشد ، فاکتورهای فروش مشابه با قیمت پایین تر ارائه دهد ، صورتجلسه کمیته امحاء یا فروش اضطراری تنظیم شده باشد و دلایل فنی راکد بودن کالا مستند شود ، امکان دفاع بسیار بیشتر خواهد بود . جمع بندی اینکه از نظر حسابداری ثبت کاهش ارزش الزامی است ، اما از نظر مالیاتی بدون مستندات قوی احتمال رد وجود دارد . بهترین رویکرد ، مستند سازی کامل ، گزارش کارشناسی و ارائه شواهد بازار برای اثبات کاهش واقعی ارزش است .

دوره های آموزشی مرتبط با کاهش ارزش موجودی های راکد و پذیرش مالیاتی

• آموزش سامانه مودیان