از دید سازمان امور مالیاتی هر فردی که در لیست بیمه ظاهر می شود مستخدم تلقی شده و فرض بر این است که بابت فعالیت خود حقوق یا مزایایی دریافت کرده است. زمانی که هزینه حقوق منسجم در دفاتر ثبت نشده یا افراد مشابهی خارج از لیست بیمه فعالیت دارند ممیز نتیجه می گیرد که بخشی از پرداخت ها به صورت پنهان انجام شده و بر همین اساس مطالبه مالیات و رد هزینه ها را مطرح می کند. این اختلاف دقیقا از همین دوگانگی شکل می گیرد.
راه حل اصولی در اعتراض موردی یا توضیح شفاهی خلاصه نمی شود بلکه نیازمند اصلاح ساختار همکاری است. شرکت باید ماهیت رابطه خود با مشاوران را به طور شفاف تعیین کند. مشاورانی که واقعا تابع ساعات کاری دستور کار و انضباط داخلی شرکت هستند باید استخدام شده و حقوق بیمه و مالیات آنان به صورت کامل و شفاف ثبت گردد. سایر مشاوران باید در قالب کارگزار یا حق العمل کار مستقل تعریف شوند و نباید در لیست بیمه کارگاهی قرار بگیرند.
برای این گروه از مشاوران لازم است قرارداد رسمی حق العمل کاری یا بازاریابی تنظیم شود که در آن عدم وجود رابطه استخدامی شیوه پرداخت بر اساس درصد کمیسیون و عدم تعلق حقوق و مزایا تصریح شده باشد. پرداخت سهم این افراد در حسابداری باید تحت عنوان هزینه کارمزد یا حق العمل کاری ثبت شود نه حقوق و دستمزد. در صورت امکان کسر و پرداخت مالیات تکلیفی از این مبالغ نیز ریسک رسیدگی مالیاتی را کاهش می دهد.
در خصوص سنوات گذشته اقدام شما در طرح اعتراض کاملا منطقی بوده است. در دفاعیات باید بر ماهیت کمیسیونی پرداخت ها عدم تبعیت شغلی مشاوران عرف صنف مشاوران املاک و وجود قرارداد یا رویه مشخص همکاری تاکید شود.
جمع بندی اینکه تا زمانی که افراد غیرکارمند در لیست بیمه حضور داشته باشند و پرداخت کمیسیون بدون قرارداد شفاف انجام شود این ایراد هر سال تکرار خواهد شد. راه حل پایدار همسان سازی بیمه حسابداری و مالیات بر اساس واقعیت فعالیت مشاوران است.