اقدامات لازم در خصوص دارایی های ثابت مستهلک شده در پایان سال

جواب :در پایان سال مالی بررسی وضعیت دارایی های ثابت اهمیت زیادی دارد ، زیرا طبق استاندارد حسابداری شماره ۱۱ دارایی های ثابت مشهود ، شرط شناسایی دارایی این است که انتظار رود منافع اقتصادی آتی از آن به واحد تجاری برسد و بهای آن به گونه ای اتکا پذیر قابل اندازه گیری باشد . اگر در زمان بستن حساب ها مشخص شود برخی دارایی ها عملا مستهلک شده اند ، بلااستفاده مانده اند یا از رده خارج شده اند ، نگهداری آنها در دفاتر بدون اصلاح ، باعث بیش نمایی دارایی ها و ارائه تصویر نادرست از وضعیت مالی می شود که با اصل ارائه منصفانه مغایرت دارد . در قدم اول باید وضعیت فیزیکی و عملیاتی دارایی توسط واحد مربوط تایید شود . اگر دارایی هنوز وجود دارد اما عمر مفید آن پایان یافته ، لازم است استهلاک انباشته تا حد ارزش دفتری تکمیل شود تا ارزش دفتری به مبلغ بازیافتنی یا صفر برسد. در صورتی که نشانه ای از کاهش ارزش وجود داشته باشد، الزامات استاندارد حسابداری شماره ۳۲ درباره کاهش ارزش دارایی ها نیز مطرح می شود و ممکن است شناسایی زیان کاهش ارزش ضروری باشد .اما اگر دارایی اسقاط ، مفقود یا به طور دائم از چرخه استفاده خارج شده باشد ، باید از دفاتر حذف شود . در این حالت بهای تمام شده دارایی و استهلاک انباشته مربوط بسته شده و خالص مانده به عنوان سود یا زیان ناشی از واگذاری یا اسقاط در صورت سود و زیان شناسایی می شود. انجام این اصلاحات در پایان سال باعث می شود صورت های مالی منعکس کننده واقعیت اقتصادی واحد تجاری باشند و در دوره های بعد نیاز به اصلاحات اساسی کاهش یابد . و در نتیجه کلی اگر دارایی کاملاً مستهلک شده ولی قابل استفاده است فقط در لیست باقی می ماند ولی اگر بلا استفاده است باید کاهش ارزش بررسی شود و اگر اسقاط یا فروش شده ولی در لیست مانده باید خروج دارایی ثبت شود و اگر دارایی عملاً وجود ندارد باید صورت‌ جلسه امحا / اسقاط تهیه و اصلاحات ثبت شود .