قرارداد مشارکتی ورزشی

از منظر مالیات عملکرد نیز فقط سهم استخر درآمد مشمول مالیات است و اعلام همان مبلغ در اظهارنامه کاملا درست است. روش حسابدار قبلی اگرچه ثبت حسابداری نادرست داشته اما نتیجه مالیاتی او از این جهت که فقط مانده را اظهار کرده، با ماهیت اقتصادی معامله منطبق بوده است.

در مورد ارزش افزوده باید تفکیک واقعی فعالیت انجام شود. آموزش ورزشی در صورتی که دارای مجوز معتبر از وزارت ورزش و جوانان باشد، طبق قانون ارزش افزوده معاف است. اما ارائه خدماتی مثل استفاده از استخر، سونا، جکوزی و ماساژ مشمول ارزش افزوده هستند و نمیتوان همه دریافتی ها را ذیل آموزش و به عنوان فعالیت معاف گزارش کرد. اینکه تا امروز دارایی ایراد نگرفته به معنای درست بودن کار نیست و در رسیدگی دقیق تر ریسک مطالبه وجود دارد. لذا از نظر حرفه ای لازم است درآمد آموزشی معاف و درآمد خدمات استخر مشمول ارزش افزوده به صورت جداگانه شناسایی و اظهار شود.

پرداخت سهم مربیان نباید به عنوان هزینه حقوق ثبت شود، چون مربی در این ساختار شریک درآمد است نه کارمند. زمانی مالیات حقوق مطرح میشود که رابطه استخدامی وجود داشته باشد؛ یعنی پرداخت ثابت، ساعات کار مشخص، تبعیت و دستورپذیری. در قرارداد مشارکت واقعی که مبلغ پرداختی وابسته به تعداد هنرجو و میزان درآمد است، مالیات حقوق موضوعیت ندارد و کسر و ارسال لیست حقوق اشتباه است.

از نظر تامین اجتماعی نیز ملاک رابطه کار است نه صرف پرداخت پول. اگر قرارداد مشارکت شفاف باشد، پرداخت ها متغیر و وابسته به درآمد باشد، مربی استقلال شغلی داشته و صرفا نیروی در اختیار نباشد، اصولا نباید مشمول بیمه تلقی شود، هرچند در عمل همیشه مقداری ریسک رسیدگی وجود دارد. مدیریت این ریسک فقط با قرارداد درست، ثبت حسابداری صحیح و تطابق عمل با قرارداد امکانپذیر است.

بنابراین جمع بندی این است که ثبت فعلی باید اصلاح شود، سهم مربی هرگز درآمد و هزینه تلقی نشود، آموزش از خدمات مشمول ارزش افزوده تفکیک گردد و پرداخت مربیان به عنوان تسویه مشارکت ثبت شود نه حقوق. این رویکرد هم با استاندارد حسابداری سازگار است و هم در برابر ممیز دارایی و بازرس تامین اجتماعی قابل دفاع است.