از دید حسابداری، این فاکتور باید به عنوان هزینه خدمات فروش در دفاتر شرکت شما ثبت شود نه خرید کالا. بنابراین صدور فاکتور خرید در مقابل آن به عنوان «خرید خدمات» مجاز است تا طرف مقابل (پلتفرم) در سامانه مودیان با تأیید شما، تبادل فاکتور دوطرفه شکل بگیرد. از نظر ماهیت حسابداری، فاکتور آنها جزء هزینه های عملیاتی محسوب می شود و هزینه فروش یا هزینه توزیع و بازاریابی طبقه بندی می گردد، نه خرید کالا یا دارایی.
در ثبت سند حسابداری برای هر دوره تسویه، ابتدا باید کل مبلغ فروش ناخالص را شناسایی کنید. فرض کنید مبلغ فروش کالاها ۱۰۰ میلیون تومان است و پورسانت پلتفرم ۱۰ میلیون تومان می باشد که در نتیحه ۹۰ میلیون تومان به حساب شما واریز می شود. سندی که باید ثبت شود به این صورت است:
ثبت فروش کالا:
بدهکار: حساب مشتری یا پلتفرم فروش ۱۰۰ میلیون
بستانکار: درآمد فروش کالا ۱۰۰ میلیون
ثبت پورسانت خدمات فروش:
بدهکار: هزینه خدمات فروش یا پورسانت پلتفرم ۱۰ میلیون
بستانکار: حساب مشتری یا پلتفرم فروش ۱۰ میلیون
در نهایت مانده حساب پلتفرم پس از کسر پورسانت برابر با ۹۰ میلیون است که هنگام واریز وجه ثبت می شود:
بدهکار: بانک ۹۰ میلیون
بستانکار: حساب مشتری یا پلتفرم فروش ۹۰ میلیون
این روش باعث می شود هم فروش واقعی شما در صورت های مالی منعکس شود و هم هزینه پورسانت به شکل شفاف قابل پیگیری باشد. در سامانه مودیان نیز بهتر است فاکتور صادره توسط پلتفرم را به عنوان «خدمات فروش کالا» تایید کنید تا هم گردش خرید خدمات و هم تفکیک هزینه های فروش در عملکرد مالیاتی شرکت به درستی منعکس گردد.