بیمه تکمیلی کارمندان در مالیات حقوق

جواب : بیمه تکمیلی یکی از مزایای رفاهی غیرنقدی محسوب می‌شود که برخی کارفرمایان به صورت داوطلبانه برای کارکنان خود در نظر می‌گیرند تا بخشی از هزینه‌های درمانی که توسط بیمه پایه (تأمین اجتماعی یا خدمات درمانی) پوشش داده نمی‌شود، جبران گردد. اما موضوع مهم‌تر، نحوه برخورد مالیاتی با این هزینه‌ها در سیستم مالیات بر حقوق است.

طبق مقررات سازمان امور مالیاتی کشور، پرداخت حق بیمه تکمیلی توسط کارفرما برای کارکنان، جزو هزینه‌های قابل قبول مالیاتی محسوب می‌شود. این یعنی کارفرما می‌تواند این مبالغ را در دفاتر قانونی ثبت و از درآمد مشمول مالیات کسر نماید؛ به شرط آنکه مدارک و مستندات لازم (مانند قرارداد با بیمه‌گر، لیست پرداخت‌ها، و اسناد هزینه‌ها) موجود باشد.

اما از سوی دیگر، اگر کل حق بیمه تکمیلی توسط کارفرما پرداخت شود و هیچ سهمی از کارمند دریافت نگردد، طبق نظر برخی کارشناسان و رویه‌های مالیاتی، ممکن است این مزیت به عنوان درآمد مشمول مالیات حقوق برای کارمند تلقی شود؛ زیرا نوعی منفعت غیرنقدی برای او ایجاد شده است. در این حالت، کارفرما موظف است مالیات مربوط به این مزیت را در محاسبه مالیات حقوق در نظر بگیرد.

اگر بخشی از حق بیمه تکمیلی از حقوق کارکنان کسر می‌شود و بخش دیگر را کارفرما می‌پردازد، تنها سهم پرداختی کارفرما می‌تواند مشمول مالیات شود (در صورتی که سازمان مالیاتی آن را مزایای غیرنقدی بداند).

در حال حاضر رویه رایج در بسیاری از شرکت‌ها این است که حق بیمه تکمیلی را در قالب هزینه رفاهی ثبت می‌کنند و در لیست حقوق وارد نمی‌کنند، تا به عنوان درآمد مشمول مالیات برای کارکنان لحاظ نشود. با این حال، در صورت حسابرسی، سازمان امور مالیاتی می‌تواند خواستار مستندات نحوه برخورد با این هزینه‌ها شود.

در نتیجه برای جلوگیری از اختلافات مالیاتی، توصیه می‌شود:

قرارداد بیمه تکمیلی با جزئیات کامل تنظیم شود.

سهم هر یک از طرفین (کارفرما و کارمند) مشخص باشد.

پرداخت‌ها مستند و در حساب‌ها شفاف باشد.

و در صورت لزوم، استعلام کتبی از اداره امور مالیاتی محل دریافت شود.

دوره های آموزشی مرتبط با بیمه تکمیلی کارمندان در مالیات حقوق

• کلاس آموزش مالیات آنلاین