１) اصل معافیت فعالیت ورزشی
بر اساس ماده ۱۳۴ قانون مالیاتهای مستقیم، درآمد حاصل از فعالیتهای ورزشی اشخاص حقوقی و حقیقی که با مجوز رسمی وزارت ورزش و جوانان فعالیت میکنند، مشمول مالیات با نرخ صفر است. یعنی اظهارنامه باید ارسال شود، درآمد ابرازی ثبت گردد ولی مالیات آن صفر محاسبه میشود.
این معافیت صرفا شامل درآمد ناشی از فعالیت ورزشی است؛ مثل برگزاری کلاس شنا، آموزش، حق مربیگری و استفاده از امکانات ورزشی.
２) فروش کالا فعالیت مستقل محسوب میشود
خرید و فروش اقلامی مثل مایو، عینک، کلاه شنا و دماغ گیر ذاتا فعالیت بازرگانی است نه فعالیت خدمات ورزشی. حتی اگر فروش فقط به هنرجویان کلاس باشد یا فروش در محل باشگاه انجام شود، از دید قانون نوع فعالیت تغییر نمیکند.
به زبان ساده:
آموزش شنا = فعالیت ورزشی معاف
فروش لوازم شنا = فعالیت تجاری غیرمعاف
۳) اشتباه رایج در اظهارنامه
اینکه شرکت کل درآمد شامل آموزش و فروش کالا را تحت عنوان درآمد ورزشی معاف گزارش کرده، از نظر قانونی ایراد دارد؛ حتی اگر ممیز دو سال واکنشی نشان نداده باشد. عدم رسیدگی یا اغماض ممیز حق مکتسب برای مودی ایجاد نمیکند و در سنوات بعد یا رسیدگی ویژه ممکن است کل فروش کالا مشمول مالیات و حتی جرایم شود.
۴) تکلیف صحیح مالیاتی
شرکت باید درآمدها را تفکیک کند:
- درآمد خدمات آموزشی و ورزشی: مشمول نرخ صفر مالیاتی
- درآمد فروش لوازم شنا: مشمول مالیات با نرخ عادی اشخاص حقوقی
هزینه های مرتبط با فروش کالا نیز قابل کسر است و مالیات بر سود خالص فروش کالا محاسبه میشود نه کل مبلغ فروش.
۵) توصیه عملی و کم ریسک
از این پس حتما تفکیک درآمد در حسابداری و اظهارنامه انجام شود. در صورت بالا بودن مبلغ فروش کالا در سنوات گذشته، اصلاح اظهارنامه یا آماده سازی دفاع مستند (جزئی بودن فروش، وابستگی به خدمت اصلی) توصیه میشود تا ریسک مطالبه مالیات سنگین کاهش یابد.
جمع بندی نهایی:
مجوز وزارت ورزش باعث معافیت کامل شرکت نمیشود؛ بلکه فقط درآمد ورزشی را مشمول نرخ صفر میکند. فروش لوازم شنا معاف نیست و باید جداگانه مشمول مالیات شود.
